Τα πάντα είναι στο μυαλό μας!

Στη σημερινή εποχή τα πράγματα δεν έχουν απλώς προχωρήσει. Έχουν ξεφύγει!

Σαλβατόρ Νταλί, 1931, Η εμμονή της Μνήμης (Λεπτομέρεια)


Σύνδεση με τα προηγούμενα...

Όπως είδαμε, τα νομίσματα και τα χαρτονομίσματα είναι το ένα από τα τρία συστατικά μιας συναλλαγής. Το δεύτερο είναι το "εμπόρευμα", το αντικείμενο της συναλλαγής, και το τρίτο είναι η εμπιστοσύνη.

Με την πάροδο των χρόνων και την ανάπτυξη των κρατών, η έκδοση των νομισμάτων και των χαρτονομισμάτων γίνεται και ελέγχεται από κάθε κράτος χωριστά. Το κάθε κράτος δηλ. εκδίδει το δικό του νόμισμα και χαρτονόμισμα.

Αν δεν υπάρχουν κράτη αλλά ενώσεις κρατών (π.χ. Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, Ευρωπαϊκή Ένωση) η έκδοση και ο έλεγχος γίνεται από κεντρικές ρυθμιστικές αρχές (Τράπεζα της Αμερικής, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα).

Παράλληλα, το κάθε κράτος ελέγχει και ορίζει τη λειτουργία των Τραπεζών. Έτσι, με αυτό τον τρόπο, διατηρείται η εμπιστοσύνη. Οι πολίτες, δηλαδή οι απλοί άνθρωποι, χρησιμοποιούν το κάθε νόμισμα και συναλλάσονται με αυτό επειδή το εγγυάται το κράτος και επειδή έχουν εμπιστοσύνη.

Όλα καλά μέχρι εδώ;

Μμμ, περίπου... Το νέο πρόβλημα που προέκυψε, με την ανάπτυξη των κρατών, ήταν η αντιστοιχία ανάμεσα στα νομίσματα.

Παράδειγμα: Η Ελλάδα είχε Δραχμές και η Γερμανία Μάρκα. Ένα κιλό μήλα στην Ελλάδα πουλιόταν 10 Δραχμές. Πόσα Μάρκα έπρεπε να δώσει ένας Γερμανός για να αγοράσει ένα κιλό μήλα στην Ελλάδα;

Η λύση ήταν πάλι στα μέταλλα. Στο ασήμι και κυρίως στον χρυσό. Το νόμισμα της κάθε χώρας είχε αξία ανάλογα με τα αποθέματα της χώρας σε χρυσό.

Παράδειγμα:

- Αν η Γερμανία είχε 1 τόνο χρυσό (1.000 κιλά) και 1.000.000 νομίσματα, το κάθε νόμισμα αντιπροσώπευε 1 γραμμάριο χρυσού. Λογικό; Λογικό.

- Αν η Ελλάδα είχε μισό τόνο χρυσό (500 κιλά) και 1.000.000 νομίσματα, το κάθε νόμισμα αντιπροσώπευε 0.5 γραμμάριο χρυσού. Λογικό; Λογικό.

Επομένως, η αντιστοιχία ήταν 1 Μάρκο Γερμανίας = 2 Δραχμές Ελλάδας. Λογικό; Πολύ λογικό.

Μη χαίρεστε!...

Όλα αυτά συνέβαιναν μέχρι το 1970. Από εκεί και μετά αλλάζουν όλα. Το 1970, αυτός ο κανόνας ("κανόνας του χρυσού") καταργήθηκε!

Από το 1970 και μετά, κάθε χώρα, κάθε κράτος μπορεί να εκδίδει όσα νομίσματα θέλει* χωρίς να κατέχει το αντίστοιχο αντίκρυσμα σε χρυσό! Η αξία, η ανταλλακτική αξία, των νομισμάτων καθορίζεται από την αγορά.

Τι θα πεί αυτό; Ποια είναι αυτή η αγορά;

Το μυαλό σας! Αυτή είναι η αγορά! Αν πιστεύετε ότι η οικονομία της Γερμανίας είναι καλύτερη από την οικονομία της Ελλάδας, τότε και το νόμισμα της Γερμανίας είναι καλύτερο και ισχυρότερο σε μια συναλλαγή από το νόμισμα της Ελλάδας!

Δηλαδή, η αξία του κάθε νομίσματος, από το 1970 και μετά εξαρτάται από το πόσοι πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι είναι ισχυρό.

Είναι δυνατόν; Φυσικά και είναι. Μάλιστα, αν τυχόν δεν το πιστεύετε έχουν τον τρόπο τους (τύπος, τηλεόραση, πολιτικοί, δημοσιογράφοι) να σας "βοηθήσουν" να το πιστέψετε και να επενδύσετε και τις οικονομίες σας σε αυτό!

Δεν σας κάνουμε πλάκα! Έτσι, ακριβώς, συμβαίνει. Δεν υπάρχει αντίκρυσμα. Τα πάντα είναι στο μυαλό μας! Ο Βασιλιάς** είναι γυμνός!

*Αυτή η ανατροπή έφερε αρκετές παρενέργειες, οι οποίες κρύβονται επιμελώς. Τα δυνατά κράτη άρχισαν να παράγουν αφειδώς νομίσματα και χαρτονομίσματα.

**Για να καταλάβετε το μέγεθος της ανατροπής: Oι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής έχουν σήμερα, το 2020, το μεγαλύτερο χρέος στον κόσμο. Χρωστάνε, κρατηθείτε, 26,5 τρισεκατομμύρια δολάρια! Ακόμη και για την πιο παραγωγική χώρα στον κόσμο αυτό είναι ένα πάρα πολύ μεγάλο χρέος. Με την κατάργηση, όμως, του κανόνα του χρυσού, θεωρητικά τουλάχιστον, μπορούν να τυπώσουν όσα δολάρια χρειάζεται και να τους πληρώσουν όλους! Το δολάριο θεωρείται, σήμερα, το ισχυρότερο νόμισμα στον κόσμο.

Θυμίζουμε ότι η Ελλάδα με το 1/100 αυτού του χρέους (265 δισεκατομύρια) και με τη βοήθεια των πολιτικών και των δημοσιογράφων έγινε το μαύρο πρόβατο, παγκοσμίως. Για τους ειδικούς η αναλογία Χρέους/ΑΕΠ της Ελλάδας το 2009 ήταν 126%. Για τις ΗΠΑ η αντιστοιχία, το 2020, είναι 136% (Χρέος/ΑΕΠ είναι η αναλογία ανάμεσα στα πόσα χρωστάς και πόσα παράγεις)

Η σημερινή εποχή

Αν φτάσατε να διαβάζετε ως εδώ (μπράβο σας!) δεν θα σας προκαλέσει καμία εντύπωση αν σας πούμε ότι η έκδοση ψηφιακού, άυλου, νομίσματος ήταν μια φυσική συνέπεια, μια αναμενόμενη εξέλιξη εδώ και πολύ καιρό.

Προάγγελοι ήταν το πλαστικό χρήμα (οι πιστωτικές κάρτες) και η χρήση των ηλεκτρονικών υπολογιστών.

Ειδικά, η ανάπτυξη των υπολογιστών ανέτρεψε τα πάντα. Αν προσθέσετε και την παρουσία του διαδικτύου στη ζωή μας τότε θα δείτε ότι τα τελευταία 30 χρόνια (1990-2020), δεν έχει μείνει τίποτα όρθιο.

Ο τρόπος που ζούμε, που μιλάμε, που συμπεριφερόμαστε, οι ανθρώπινες σχέσεις άλλαξαν και, το κυριότερο, εξακολουθούν να αλλάζουν καθημερινά. Η ίδια μας η ζωή, μέρα με τη μέρα, είναι διαφορετική. Πώς θα μπορούσαν να μείνουν εκτός οι συναλλαγές;

Για να σας τσιτώσουμε ακόμη περισσότερο θα σας αποκαλύψουμε το μεγάλο μυστικό: Όλοι χρησιμοποιούμε σήμερα ψηφιακά νομίσματα και έχουμε ψηφιακό πορτοφόλι!

Εκπλήσεστε; Κακώς!

Προηγούμενο κεφάλαιο: Η ιστορία του νομίσματος - Επόμενο κεφάλαιο: Τα ψηφιακά νομίσματα